Hlýnun Jarðar

Svante Arrhenius var fyrstur til að halda því fram að jarðefniseldsneyti myndi valda gróðurhúsaáhrifum, hann setti fram þá kenningu árið 1896. 25% af koltvísýringnum sem hleypt er í andrúmsloftið á hverju ári lendir í sjónum, og vegna aukandi magns koltvísýrings sem hleypt er í andrúmsloftið er sjórinn hægt og rólega að breytast í sýru. Í sjónum þurfa lífverur ákveðið sýrustig til að mynda skel og en of hátt sýrustig getur eytt skelinni. Síðan eru það gróðurhúsaloftegundinar. Þær sjá um að halda hita á jörðinni með því að hleypa ekki öllu ljósi aftur út í geiminn. En það sem er að gerast er að of mikið af gróðurhúsarlofttegundum losna í andrúmsloftið, sem þýðir að of mikið af ljósi helst hér svo jörðn verður

óeðlilega heit. Það getur haft alvarleg áhrif. Yfirborð jarðar mun hitna, og þó það sé bara um nokkrar gráður mun það hafa gríðarlega áhrif á jökla og pólana tvo, þeir eru að bráðna. Við erum strax byrjuð að sjá það um allann heim, jöklar eru að hverfa og partar af Suðurpólnum eru að reka á sjó. Þetta veldur því að sjávaryfirborðið hækkar og heilu borgirnar gætu farið undir sjó. Hvað er hægt að gera til að stoppa þetta? Megnið af auka gróðurhúsalofttegundunum, eins og koltvíoxíð og metan, er að koma frá brennslu kola og annara jarðefnaeldsneyta sem býr til koltvíoxíð, þess vegna er nauðsynlegt fyrir mannkynið að finna nýan orkugjafa á næstu árum.